Denken, weten en voelen

blog angst

3 ogenschijnlijk simpele werkwoorden

Wanneer je denkt dat je er 1-tje aardig onder de knie hebt, loop je al weer achter de feiten aan. Want wie zit er achter het stuur? Wie moet er achter het stuur? En vooral op welke momenten dan precies? Want wanneer kan je het beste met je hart kiezen (voelen) en wanneer mag het denken zich er mee bemoeien?

Bewustwording is een goed waarvan ik de waarde nooit goed heb kunnen inschatten. Maar het is de start van oprecht álles. Alle eerste stappen die je zet, starten met bewustwording. Zodra je denkt dat je dat weet, klopt het al niet meer. Want alles begint eigenlijk met het lijf en met het hart. Want dat is je antenne, dat vertelt je wat er écht speelt. Dat is in de kern de essentie.

Maar leven vanuit mijn hart wordt door mijn denken keihard veroordeeld. Ik heb dat concept tot nu toe nooit begrepen. Waarom zou ik daar ook maar iets van kunnen vinden? Waarom zou je daar tegen kunnen zijn? Want ik weet inmiddels wat het leven vanuit mijn denken, of mijn hoofd, mijn ratio of nog mooier mijn ego me heeft gebracht.

Maar de switch naar leven vanuit het gevoel of vanuit mijn hart (krijg nog steeds een lichte jeuk als ik het opschrijf) is wel waar het om draait. Dat wil niet zeggen dat het dan ineens allemaal anders moet. Maar ik ervaar wel veel meer compassie en ruimte. The space of choice, anders gezegd.

Ook zou ook graag willen zeggen dat ik dan meer vertrouwen ervaar, maar daar is het denken nog te sterk voor. Een groot verlangen, waarvan ik weet hoe dat kan groeien, stap voor stap.

Maar het ego houdt niet van loslaten, dat wil juist lekker oordelen en mega kritisch zijn.

Het hart wel.

Dus ik kies voor het laatste.

En tegelijk denk ik, zal ik deze post wel plaatsen? Wat schrijf ik eigenlijk? Wat ben ik eigenlijk aan het doen? Hoezo zou ik hier andere mensen mee lastig vallen?

En mijn hart laat me duidelijk weten, ook al zet ik hiermee maar 1 iemand aan het denken om in de toekomst meer te gaan voelen, is mijn missie bereikt. Dus fuck the mindfucks van mijn denken, vanavond wint gevoel.

1-0  ♥️

Liefs Jolien

Berichten

Jezelf zijn
Niet jezelf zijn en maar aanpassen..

Ik vind het een wonderlijke ontwikkeling, als ik er zo over nadenk. Op welk moment heb ik besloten dat ik niet meer mijn authentieke zelf mag zijn? Bijna jaloers kan ik naar mijn kinderen kijken, die volgen 24/7 hun natuurlijke impulsen. Onbedaarlijk blij zijn, heerlijk aanstellen en medelijden hebben met zichzelf, huilen totdat ze niet meer kunnen (zelfs zonder echte reden) boos zijn op al het oneerlijke in het leven, kinderlijk enthousiast en ongegeneerd zijn

Lees meer
trauma release
De impact van het onderdrukken van emoties.

Ik had GEEN idee welke impact het onderdrukken of negeren van emoties kan hebben. Tijdens een mega intense en indrukkwekkende trauma release opleiding, heb ik groot ontzag gekregen voor het lichaam, later meer hierover. Ik merk aan mezelf dat ik steeds nieuwsgieriger word en meer en meer het onbekende wil opzoeken. Voor iemand die ook een prima kluizenaar is, is dat toch een ontwikkeling. Het is ook niet dat ik bewust het oncomfortabele opzoek, maar

Lees meer
weerstand en overgave
Wat als er geen weerstand meer?

Stress is niks anders dan weerstand tegen de huidige situatie. Wat als er geen weerstand meer zou zijn? en jij volledig kan meebewegen met de tijd? Hoeveel tijd spendeer jij (onbewust) aan het willen begrijpen van jezelf, de code kraken, zodat je er bent, zodat het duidelijk is, zodat alle antwoorden er zijn? Onbewust ben ik hier veel energie aan kwijt geweest. Ik heb nieuws voor je, misschien opbeurend of misschien teleurstellend; Er is geen

Lees meer