Perfectionisme is geen keuze, toch?

Journaling blog jolien van der wal

Wanneer het precies voor mijn deur stond weet ik niet precies meer. Maar ergens allong the way heb ook ik de overtuiging aangenomen dat het een goed plan is om alles te doen zoals het hoort, of zoals het wordt verwacht. Dit is logisch, aangezien deze structuur ons met de paplepel wordt ingegoten. Wie opvalt door goede prestaties, oogst succes en waardering.

Een natuurlijke prestatiedrang hebben we dus allemaal. Alleen kan dit doorslaan, zodat het wordt ervaren als een last.  

Ik had vele doelen die ik continue aan het nastreven was. Volledig onbewust en onbekwaam overigens. Maar zodra ik die positieve beoordeling binnen had of de promotie was rond, gaf me dit geen voldaan gevoel.

Want binnen no time had ik bedacht wat er verder allemaal nog beter, mooier, slimmer en efficiënter zou kunnen.  

Perfectie bestaat niet, dus vroeg of laat loop je altijd tegen de lamp.

Velen hebben hier last van. Vanuit een bepaald systeem en met bepaalde redenen neem je deze norm voor waarheid aan, voor jezelf of voor de mensen om je heen.

Maar ja, wie bepaalt deze norm nu echt? En is dit in beton gegoten?

Jij bent zelf de oplossing, dat is het goede nieuws. Want in the end bepaal jij deze norm (vaak onbewust) én je kan deze norm ook bijstellen (vaak bewust). Dat gaat niet van de een op andere dag. Gelukkig is ons brein neuroplastisch, dit is het vermogen van het brein om zich te herstellen en aan te passen aan de omgeving. Het brein verandert in de richting dat we oefenen. Daarom is het ook mijn missie geworden om te laten zien en ervaren dat het anders kan!

“Het kost moeite om moeiteloos te leven”, een prachtige uitspraak van Roy Martina.

Maar het meer moeiteloos leven, is best veel waard vind ik. Jij bepaalt je eigen norm en dus wanneer is het goed genoeg. Want juist als het niet helemaal gaat zoals het de bedoeling is, kan het nog best ok werken. Er gaat overal wel wat mis en is dat altijd erg? Ik vind van niet, hoe menselijker hoe fijner.

Liefs Jolien

Berichten

Jezelf zijn
Niet jezelf zijn en maar aanpassen..

Ik vind het een wonderlijke ontwikkeling, als ik er zo over nadenk. Op welk moment heb ik besloten dat ik niet meer mijn authentieke zelf mag zijn? Bijna jaloers kan ik naar mijn kinderen kijken, die volgen 24/7 hun natuurlijke impulsen. Onbedaarlijk blij zijn, heerlijk aanstellen en medelijden hebben met zichzelf, huilen totdat ze niet meer kunnen (zelfs zonder echte reden) boos zijn op al het oneerlijke in het leven, kinderlijk enthousiast en ongegeneerd zijn

Lees meer
trauma release
De impact van het onderdrukken van emoties.

Ik had GEEN idee welke impact het onderdrukken of negeren van emoties kan hebben. Tijdens een mega intense en indrukkwekkende trauma release opleiding, heb ik groot ontzag gekregen voor het lichaam, later meer hierover. Ik merk aan mezelf dat ik steeds nieuwsgieriger word en meer en meer het onbekende wil opzoeken. Voor iemand die ook een prima kluizenaar is, is dat toch een ontwikkeling. Het is ook niet dat ik bewust het oncomfortabele opzoek, maar

Lees meer
weerstand en overgave
Wat als er geen weerstand meer?

Stress is niks anders dan weerstand tegen de huidige situatie. Wat als er geen weerstand meer zou zijn? en jij volledig kan meebewegen met de tijd? Hoeveel tijd spendeer jij (onbewust) aan het willen begrijpen van jezelf, de code kraken, zodat je er bent, zodat het duidelijk is, zodat alle antwoorden er zijn? Onbewust ben ik hier veel energie aan kwijt geweest. Ik heb nieuws voor je, misschien opbeurend of misschien teleurstellend; Er is geen

Lees meer